اختلال بیش فعالی

این اختلال بصورت نقص در تمرکز ،پرتحرکی ،پرخاشگری و عصبانیت ،بی خوابی ،در هر مقطع سنی خود را نشان می دهد ،علائم این بیماری در سنین مختلف ممکن است تفاوت های مختصری داشته باشند ،بعنوان مثال کودکان زیر 12 سال نقص در تمرکز و بیش فعالی خود را بصورت افت تحصیلی ،کاهش نمرات بعلت اشتباهات بسیارساده ،جا انداختن سوالات امتحانی ،عصبانیت ،تحرک زیاد د رمحیط کلاس ،به هم زدن قوانین مدرسه و عدم توانایی در فعالیت های مشارکتی خود را نشان می دهد . در سنین بین 13تا 18 سالگی این اختلال بیمار را بصورت سو مصرف مواد ،افت تحصیلی ،حملات پرخاشگری و عدم احترام به قوانین خانواده و روابط جنسی بی محابا نشان می دهد .این در حالی است که بزرگسالان مبتلا در این بیماری علائم پرتحرکی را نشان نمی دهد بلکه نمی توانند کنترل عصبانیت داشته باشند و یا اینکه حملات ولخرجی پیدا می کنند ودر رانندگی تخطی می کنند .بزرگسالان هم چنین ممکن است دچار خیانت های زناشویی شوند و به عوارض روابط جنسی پر خطر دچار شوند .
درمان بیش فعالی در سنین مختلف متفاوت است .بنابراین تشخیص حتما باید بوسیله روانپزشک داده شود .درمان دارویی نیز بسته به ملاحظات تشخیصی و درمان کاملا متفاوت است . بعنوان مثال بیماری دو قطبی بخصوص در کودکی علائمی مشابه بیش فعالی دارد و اگر تشخیص اشتباه داده شود دارو های بیش فعالی می توانند منجر به بدتر شدن این بیماری شوند . به علاوه گاهی وقت ها اختلال بیش فعالی می تواند همراه با بیماری های دیگر مثل دو قطبی و یا وسواس باشد .که درمان این نوع اختلال از بیش فعالی کاملا با داروهای متفاوتی است .
بسیاری از والدین از اینکه کودکان خود را با داروهای بیش فعالی درمان کنند نگران هستند و از این می ترسند که فرزندانشان به دارو معتاد شوند . در حالی که اگر این کودکان درمان نشوند براثر شما تت هایی که از محیط براثر افت تحصیلی و یا بیش فعالی می گیرند افسرده و مضطرب می شوند این افسردگی و اضطراب که تنها باعث افت تحصیلی می شود بلکه ریسک مصرف مواد مخدر و محرک در آن ها افزایش پیدا می کند .
در درمان بیش فعالی نه تنها می باید از دارو درمانی استفاده کرد بلکه می باید با استفاده از خانواده درمانی و روان درمانی درمدیریت این بیماری و افزایش بیهودگی کودکان استفاده کرد .

دکتر علی امینی