اختلال شخصيت به زبان ساده به مشكلي گفته مي شود كه فرد دچار  طرز فكر و رفتار و هيجاني داشته باشد بطوريكه نتواند در جامعه بخوبي زندگي كند. به عبارت ديگر فرد مذكور بر اثر اين مسائل در جامعه دچار اصطكاك باشد.

همه انسانها داراي جنبه هاي مختلفي از روح و ذهن هستند: ما عادت داريم كه عصباني شويم، بخنديم، گاهي وقتها بر اثر دلبستگي افسرده شويم، جلب توجه كنيم، خودشيفتگي خود را به رخ ديگران بكشيم، شك كنيم و يا حتي بدجنس شويم.اما اگر هر كدام از اين جنبه ها زياد يا كم بشود ، اختلال شخصيت حادث مي شود.

اختلال شخصيت انواع مختلفي دارد كه بطور مختصر به انها اشاره مي كنيم:

كلاستر A: عجيب و غير عادي

اين افراد مي توانند شكاك باشند و جهان را پر از دشمن بپندارند( پارانوييد) ،

بسيار سرد مزاج و بي روح باشند، دوستان معدودي داشته باشند و از نظر قوه جنسي ضعيف باشند( اسكيزوييد)

بسيار خرافاتي باشند و زندگي خود را بر مبناي خرافه بنا كنند ( اسكيزوتايپال)

كلاستر B: هيجاني و دمدمي مزاج

اين افراد مي توانند بسيار دمدمي، هيجاني ، با حملات خشم ، افكار خودزني،خودكشي، ولخرجي  و تفكر صفر وصد باشند. ( مرزي)

يا اينكه دوست داشته باشند كه محور نمايش باشند ( هيستريونيك)

يا اينكه بسيا. جاه طلب، از خودراضي و استثمارگر باشند(خودشيفته)

يا اينكه كلاهبردار و فاقد قدرت انصاف و گناه باشند. ( ضداجتماع)

كلاشتر c:

اين افراد مي توانند بسيار خجالتي و از جمع گريز باشند( اجتنابي)

يا اينكه بسيار وابسته به ديگران براي حتي جزئي ترين امور باشند( وابسته)

و يا اينكه كمال گرا، جزئي نگر و نكته بين وسرسخت باشند( وسواسي و اجباري)